Kamera powinna widzieć to, co jest potrzebne – i możliwie niewiele więcej

To jeden z punktów, w których RODO spotyka się bezpośrednio z techniką CCTV.

UODO, odwołując się do wytycznych Europejskiej Rady Ochrony Danych, wskazuje na technologie przyjazne prywatności, np. rozwiązania umożliwiające maskowanie obszarów nieistotnych dla prowadzonego nadzoru.

Dlatego przy projektowaniu systemu warto przeanalizować:

kąt widzenia → ogniskową → miejsce montażu → obszar obserwacji → obszary wymagające maskowania.

Przykładowo kamera zabezpieczająca bramę wjazdową nie musi rejestrować dużej części sąsiedniej posesji.

Problem nie jest teoretyczny. W decyzji opisanej przez UODO w grudniu 2025 r. organ nakazał zaprzestanie przetwarzania danych przez monitoring obejmujący drogę publiczną i sąsiednie posesje.

• Jak długo można przechowywać nagrania z monitoringu?

To jedno z najczęściej wyszukiwanych pytań dotyczących CCTV i jednocześnie źródło wielu błędnych odpowiedzi.

• Czy RODO wprowadza limit 30 dni?

Nie.

Art. 5 ust. 1 lit. e RODO ustanawia zasadę ograniczenia przechowywania. Dane powinny być przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osoby nie dłużej, niż jest to niezbędne do realizacji celu ich przetwarzania. UODO również wyjaśnia, że gdy przepisy nie wskazują konkretnego terminu, administrator powinien określić okres adekwatny do celu.

A co z monitoringiem pracowników?

Tutaj sytuacja jest bardziej precyzyjna.

Kodeks pracy przewiduje zasadniczo przechowywanie nagrań z monitoringu pracowniczego przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy od dnia nagrania.

Jeżeli jednak nagranie stanowi dowód w postępowaniu lub pracodawca uzyskał wiadomość, że może stanowić taki dowód, termin może ulec przedłużeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

Nie oznacza to jednak, że każdy pracodawca powinien automatycznie ustawić rejestrator na trzy miesiące archiwizacji. Nadal znaczenie ma zasada niezbędności.

Jak dobrać pojemność dysków w systemie CCTV?

Tutaj wymagania organizacyjne zaczynają bezpośrednio wpływać na projekt techniczny.

Załóżmy, że administrator ustalił uzasadniony okres retencji na 30 dni.

System musi być tak zaprojektowany, żeby rzeczywiście zapewniał wymagane 30 dni archiwum.

Na potrzebną pojemność wpływają m.in.:

• liczba kamer,
• rozdzielczość obrazu,
• liczba klatek na sekundę,
• bitrate,
• zastosowany kodek,
• sposób kodowania obrazu,
• ciągła rejestracja lub zapis zdarzeniowy,
• liczba godzin nagrywania,
• konfiguracja strumienia,
• wymagana rezerwa pojemności.

Dlatego samo stwierdzenie:

„rejestrator ma dysk 8 TB”

nie mówi praktycznie nic o rzeczywistym okresie archiwizacji.

Profesjonalny projekt powinien zawierać kalkulację wymaganej przestrzeni dyskowej.

4 Mpx, 8 Mpx czy 4K – czy większa rozdzielczość zawsze oznacza lepszy monitoring?

Nie.

To jeden z najczęstszych błędów przy wyborze kamer.

Rozdzielczość jest tylko jednym z parametrów decydujących o jakości użytecznego materiału.

Znaczenie mają również:

• wielkość i jakość przetwornika,
• obiektyw,
• czułość,
• dynamika obrazu,
• warunki oświetleniowe,
• odległość od obserwowanego obiektu,
• kompresja,
• bitrate,
• właściwe rozmieszczenie kamer.

Kamera 8 Mpx źle dobrana do warunków może dostarczyć mniej użytecznego materiału niż prawidłowo zaprojektowana kamera o niższej rozdzielczości.

W CCTV liczy się więc nie tylko liczba pikseli, lecz przede wszystkim cel obserwacji.

Detekcja, obserwacja, rozpoznanie czy identyfikacja?

Projektant powinien wiedzieć, czego oczekujemy od obrazu z konkretnej kamery.

Inne parametry są potrzebne, aby wykryć obecność człowieka na chronionym terenie, a inne, aby materiał umożliwiał jego identyfikację.

To szczególnie istotne w takich miejscach jak:

• wejścia do budynku,
• recepcje,
• kasy,
• bramy wjazdowe,
• rampy magazynowe,
• ciągi komunikacyjne,
• parkingi,
• strefy produkcyjne.

Dlatego prawidłowy projekt CCTV powinien powstawać na podstawie zadań obserwacyjnych, a nie poprzez rozmieszczanie kamer wyłącznie według geometrii budynku.

Monitoring IP czy system analogowy HD?

W nowych instalacjach biznesowych rozwiązania IP oferują wiele korzyści.
Architektura sieciowa ułatwia m.in.:

• skalowanie systemu,
• budowę rozproszonych instalacji,
• centralne zarządzanie,
• integrację z innymi systemami,
• wykorzystanie analityki obrazu,
• tworzenie redundantnej infrastruktury,
• precyzyjne zarządzanie uprawnieniami.

Nie oznacza to jednak, że każda modernizacja istniejącego CCTV wymaga natychmiastowej wymiany całego systemu.

W obiektach posiadających rozbudowaną instalację koncentryczną rozwiązaniem może być również etapowa modernizacja.

Decyzja powinna wynikać z TCO, stanu infrastruktury oraz oczekiwanych funkcji, a nie tylko z wieku instalacji.

AI w CCTV – kiedy analityka obrazu rzeczywiście ma sens?

Nowoczesne systemy CCTV coraz częściej wykorzystują algorytmy analizy obrazu.
Mogą one wspomagać m.in.:

• klasyfikację człowiek/pojazd,
• wykrywanie wtargnięcia,
• przekroczenie wirtualnej linii,
• wykrywanie pozostawionych obiektów,
• liczenie osób,
• analizę ruchu,
• wyszukiwanie zdarzeń w materiale.

Największą korzyścią nie zawsze jest samo „AI”, lecz ograniczenie liczby zdarzeń, które operator musi ręcznie analizować.

Przy kilkudziesięciu czy kilkuset kamerach człowiek nie jest w stanie przez cały czas efektywnie obserwować wszystkich strumieni.

Dobra analityka może zmienić sposób pracy:

operator nie szuka zdarzenia → system wskazuje operatorowi zdarzenie wymagające weryfikacji.

Trzeba jednak pamiętać, że nie każda funkcja analityczna jest prawnie równoważna. Rozwiązania wykorzystujące np. dane biometryczne wymagają odrębnej, znacznie bardziej rygorystycznej analizy prawnej.